Zabytkowy park i dwór
Ponad sto gatunków roślin, stare drzewa i dwór z XIX wieku — botaniczna część Parku Jurajsko-Botanicznego.
Historia Dinoparku łączy się z historią Dworu w Kołacinku — sięga XVI wieku.
Historia Dinoparku łączy się z historią Dworu w Kołacinku.
Rodowód miejscowości Kołacinek (Kołaczynko) sięga wieku XVI. Była to szlachecka posiadłość, a pierwsza wzmianka w dokumentach pochodzi z 1609 r., kiedy należała do rodziny Plichtów.
W pierwszej połowie XIX wieku Dobieccy herbu Osorya przejęli Kołacinek i okoliczne dobra. Od 1820 r. właścicielem był Stefan Dobiecki, po którym dziedzictwo przeszło na Mateusza, a następnie Teodora Dobieckiego.
Obecny dwór i park w Kołacinku powstał najprawdopodobniej z inicjatywy Teodora Dobieckiego (zmarł w 1892 roku) i jego małżonki Marianny Dobieckiej z Walewskich.
Lokalna tradycja wspomina o podziemnych strukturach łączących dwór z kościołem. Badania krakowskiego instytutu wykazały elektromagnetyczne anomalie w części południowo-zachodniej budynku.
Po Teodorze majętek przypadł jego synowi Józefowi, następnie przeszedł na rodzinę Kochanowskich, a potem Myszkiewiczów.
W czasie drugiej wojny światowej dwór był w posiadaniu Stefanii Myszkiewicz Poniatowskiej. Niemcy urządzili sztab i koszary na terenie. Po wojnie majątek przechodził przez kilka instytucji publicznych i prywatnych, popadając w ruinę.
Od 1997 r. właścicielami są Jolanta i Wojciech Węgrzynowscy. Od 28 kwietnia 2007 w miejscu tym prężnie działa Park Jurajsko-Botaniczny zwany potocznie Dinoparkiem w Kołacinku.
Latem działa DinoPark, zimą to samo miejsce zamienia się w Krainę Świętego Mikołaja.
Ponad sto gatunków roślin, stare drzewa i dwór z XIX wieku — botaniczna część Parku Jurajsko-Botanicznego.
Naturalnej wielkości figury dinozaurów, wystawy prehistoryczne i ścieżki edukacyjne na sześciu hektarach.